TROL.
(Source: bearricade)
Greenday
The Script
Maroon 5
The Fray
i listen to bands but i don’t actually know the members. i hate looking it up in google and like study each of their biography. (well, except for “GREENDAY”, my most favorite band) i just recognize the group by their voices. :)) though most of the bands i prefer have some thing in common.
tictoctoyshop:
“Superman”
Nicola felasquez Felaco (Italy) via Curioos
KiM. :)
Always happen. :))
thatfunnyblog:
Wanna LAUGH OUT LOUD?! Follow this blog.
- No, I can’t tell you, you’ll laugh.
- I won’t laugh, I promise.
So they tell you and you’re like:
(Source: behappysmile-)
Nagising ako, bigla na lamang namulat ang aking mga mata na ako’y nasa loob ng isang madilim na kwarto. Madilim na kwartong puno ng mga nkakapanibagong mga bagay. Mga bagay na hindi pamilyar sa aking mga mata. Ni hindi ko alam kung dapat ko bang ikatatakot o ikasasaya ko ‘to.
Lumipas ang mga araw, nanatili akong namuhay sa madilim na kwartong ito. At sa aking galak, unti-unting gumaan ang aking nararamdaman. Unit-unti kong naunawaan ang mga bagong bagay sa paligid ko. Pinagbigyan nila ako, pinagbigyan ko rin sila. At sa aming pagbibigayan…doon ko nalamang hindi ako nag-iisa.
Nalaman kong isa rin pala akong “bagay” para sa kanila. Bagay na napakabago. Hindi alam kung paano lalapitan, paano kakausapin, paano uunawain. Kaya, hindi ako nagdalawang isip na makipagsundo sa kanila. Makipagsundong magsama sa paghahanap ng iba pang mga bagay sa bawat sulok ng madilim na kwartong ito.
Sa aming pagsasama, hindi lang puro kasiyahan o katuwaan ang aming hinarap. Hindi man namin gusto, ngunit kailangan. Kailangan masira ang mga nabuo nang maging mas matatag at malamang totoo. Tadhana ang tagnging kalaban na maari naming maharap. Napakamakapangyarihan, hindi man lamang mapigilan. Nag desisyon kaming hanapin ulit ang mga minsang nawala naming mga sarili. At sa ikalawang pagkakataon, kami’y nagbigayan na naman.
Sa aking paglalakbay, hindi ako nabigo. Natanaw ko ang iba pang mga bagay na minsan kong ninais na makita. Nalaman kong may iba rin pa lang naligaw, matagal nang naghihintay, kapos sa pag-uunawa, uhaw sa tingin nga mga bagay na matagal na rin nilang tinititigan.
Nagsama kami. Handang harapin ang kahit na anumang bagay na ihadlang ng tadhana. Mas matatag at…TOTOO.
Sila ang nagpalaki ng liwanag sa kulimlim na ilaw na matagal ko nang iniinga-ingatan. Tinulungan nila akong mailawan ang iba pang mga bagay na nakatago sa dilim. Binigyan nila ako ng pagkakataong makakita ng mas malinaw sa madilim na kwartong ito. Nang dahil sa kanila, hindi na umiiral ang madilim na kwarto kung saan ako nagising.
At oo. Hindi ako nagsisi sa pagpiling manatili sa madilim na kwartong hindi na umiiral ngayon. At oo. Ikinasasaya ko ito.
ikr?
(Source: makemestfu.net, via makemestfu)
:)
two cute little girls approached me at school while i was walking. i stopped and gave them my attention. they greeted me a “Happy Valentine’s Day” and both of them gave me a hug & a kiss on the cheek. :’>
i don’t know why. but you just never fail to brighten up my day. :)